Chociaż jest to nowy wpis na VRBO, nie jesteśmy obcy w wynajmowaniu i zarządzaniu apartamentami. Od 2007 roku wynajmujemy to i dwa inne mieszkania w budynku na długoterminowe umowy najmu. Mieszkanie jest bardzo jasne dzięki 3 dużym oknom od strony ulicy i 4 oknom z boku od strony ogrodu, co jest rzadkością na Warren Street.
W apartamencie znajduje się kompletna kuchnia z dużym piekarnikiem, zmywarką, kuchenką mikrofalową i wszystkimi niezbędnymi przyborami do przygotowania śniadania, lunchu i kolacji, jeśli zdecydujesz się zjeść. Wyspa kuchenna oferuje miejsca siedzące dla dwóch osób, a stół jadalny wygodnie mieści 6 osób dorosłych.

Duża sypialnia oferuje łóżko typu king-size, telewizor z płaskim ekranem i dużo miejsca do przechowywania.
Ten apartament idealnie nadaje się dla podróżujących w interesach lub na wakacje w Hudson.
Moja rodzina i ja mieszkamy w mieszkaniu na parterze i zapewniamy, że niezwłocznie odpowiemy na wszelkie pytania lub problemy.

Trochę historii:

Ten wspaniały dom w stylu federalnym przy 216-220 Warren Street został pierwotnie zbudowany prawdopodobnie w ostatniej dekadzie XVIII wieku dla Thomasa Jenkinsa, który uważany jest za najbogatszego z pierwotnych właścicieli. To Thomas wraz ze swoim bratem Sethem wyruszył z Nantucket w 1783 r., Aby znaleźć bezpieczną przystań dla swoich statków i innych żeglarzy z Nowej Anglii, aby znaleźć i nabyć lądowisko w Claverack. Tradycja głosi, że w dobrej społeczności Quakerów, która była wczesnym Hudsonem, Thomas Jenkins był uważany za „nieco arystokratycznego” i był szeroko krytykowany za ostentację jego pałacowego domu.

W swoich pracach Colonial Restoration i Old Upper Hudson Walking Tours, opublikowanych po raz pierwszy w 1984 r., Pani Granvil Hills mówi nam, że „dom został później podzielony na 2 mieszkania”. Dziś są to zdecydowanie dwa mieszkania, ale nie do końca wiadomo, kiedy nastąpił podział. W 1848 r., Ponad pół wieku po wybudowaniu, dom stał się szkołą dla młodych kobiet. To, co Anna Bradbury ma do powiedzenia na temat szkoły w swojej Historii miasta Hudson, sugeruje, że została ona już podzielona.
W 1848 r. Misses Peake utworzył „Seminarium Młodych Dam”, które przez ponad trzydzieści lat cieszyło się patronatem najlepszych mieszkańców miasta i okolic. Mieścił się on przy ulicy Warren pod numerem 216, aw sąsiednim mieszkaniu była elegancka sala szkolna. Panna Elizabeth Peake, kierownik instytucji, była osobą o wyższym umyśle i kulturze, i była autorką dwóch bardzo doskonałych książek, jednej „Pen Pictures of Europe”, a drugiej „History of the German Emperors”, która wymagał badań w wielkich bibliotekach Niemiec i wykazywał ogromne zdolności.
W 1881 roku George Power, który był właścicielem New York and Hudson Steamboat Company, Hudson and Athens Ferry oraz Hudson and Catskill Ferry, ten wspaniały dom w stylu federalnym przy 216-220 Warren Street został pierwotnie zbudowany, prawdopodobnie w ostatniej dekadzie XVIII wiek dla Thomasa Jenkinsa, który uważany jest za najbogatszego z pierwotnych właścicieli. To Thomas wraz ze swoim bratem Sethem wyruszył z Nantucket w 1783 r., Aby znaleźć bezpieczną przystań dla swoich statków i innych żeglarzy z Nowej Anglii, aby znaleźć i nabyć lądowisko w Claverack. Tradycja głosi, że w dobrej społeczności Quakerów, która była wczesnym Hudsonem, Thomas Jenkins był uważany za „nieco arystokratycznego” i był szeroko krytykowany za ostentację jego pałacowego domu.

W swoich pracach Colonial Restoration i Old Upper Hudson Walking Tours, opublikowanych po raz pierwszy w 1984 r., Pani Granvil Hills mówi nam, że „dom został później podzielony na 2 mieszkania”. Dziś są to zdecydowanie dwa mieszkania, ale nie do końca wiadomo, kiedy nastąpił podział. W 1848 r., Ponad pół wieku po wybudowaniu, dom stał się szkołą dla młodych kobiet. To, co Anna Bradbury ma do powiedzenia na temat szkoły w swojej Historii miasta Hudson, sugeruje, że została ona już podzielona.
W 1848 r. Misses Peake utworzył „Seminarium Młodych Dam”, które przez ponad trzydzieści lat cieszyło się patronatem najlepszych mieszkańców miasta i okolic. Mieścił się on przy ulicy Warren pod numerem 216, aw sąsiednim mieszkaniu była elegancka sala szkolna. Panna Elizabeth Peake, kierownik instytucji, była osobą o wyższym umyśle i kulturze, i była autorką dwóch bardzo doskonałych książek, jednej „Pen Pictures of Europe”, a drugiej „History of the German Emperors”, która wymagał badań w wielkich bibliotekach Niemiec i wykazywał ogromne zdolności.
W 1881 roku George Power, który był właścicielem New York and Hudson Steamboat Company, Hudson and Athens Ferry oraz Hudson and Catskill Ferry, przeprowadził się z 400 State Street, gdzie mieszkał od 1865 roku, do tego domu. Władza była prawdopodobnie w jego czasach jednym z najbogatszych ludzi w Hudson, a według spisu z 1880 r. Jego domostwo składało się z sześciu osób dorosłych oprócz niego - jego żony, Adeline; czworo dorosłych dzieci, Emily (40), Ada (24), Kate (22) i Frank (18); i jego owdowiała siostra Mary Gaul - trudno więc sobie wyobrazić, że przeprowadziłby się z tak dużego budynku do połowy domu na Warren Street.

Wydawało się, że władza ma dziwną skłonność - być może dlatego, że w jego domu było tak wiele kobiet - do mieszkania w budynkach zajmowanych przez szkoły dla młodych kobiet. Zanim kupił 400 State Street i uczynił go swoim domem, budynek był wielebny J. B. Hague's Hudson Female Academy, a on przeprowadził się do tego domu przy Warren Street wkrótce po tym, jak przestał być Seminarium Młodych Dam Misses Peake.

W 1894 roku całość lub część ulicy 216-220 Warren stała się hotelem Howard i tak pozostało do 1944 roku.





Jakiś czas po zamknięciu hotelu Howard w 1944 r. Dodano budynek, w którym obecnie znajduje się Savoia, i otworzono tam bar nazwany najbardziej znanym domowym przemysłem Hudsona.

Budynek, który początkowo był najwspanialszym domem w Hudson, przeszedł ciężkie czasy w latach 80. i 90. XX wieku, ale dziś, w wieku ponad dwustu lat, przetrwał i kwitnie, choć wyraźnie jako dwie oddzielne i odrębne części.