Położona w zabytkowym centrum Locorotondo, na początku XX wieku restauracja służyła do przygotowywania węgla drzewnego. Pozyskano go z migdałów i małych skrawków drewna, które przeszły fazę wstępnego spalania, które następnie zgaszono w specjalnych pojemnikach (zwanych fucagne) i sprzedano mieszkańcom stoickiego centrum, aby nakarmić ich kosze.

Nienaruszony przez lata był następnie wykorzystywany do produkcji wapna sprzedawanego do wybielania ścian cummerse w historycznym centrum. Został przekształcony we wspaniałą rezydencję, zwracając uwagę na jej odzyskanie, aby zachować szczególne szczegóły konstrukcji, takie jak sklepienia gwiaździste lub beczkowe, elementy i meble z litego drewna, spiralne schody z kutego żelaza, które wspinają się z piwnicy (starożytna studnia i rezerwa wody) do kuchni.

Nieruchomość znajduje się przy jednej z najpiękniejszych, cichych, przyjaznych i charakterystycznych ulic zabytkowego centrum miasta.

Może pomieścić do 3 osób, składa się z sypialni wnęki, 2 łazienek i bardzo przestronnego aneksu kuchennego.