Jest to stara plebania, w której proboszcz miał swój dom, uczył katechezy i miał swój sad uprawny.
Budynek pochodzi z 1832 roku, prawie dwa stulecia istnienia, chociaż pod koniec lat 90. został poddany starannej renowacji, przystosowując się do zakwaterowania, zachowując oryginalną architekturę. Ze względu na swoje położenie w zabytkowym kompleksie utworzonym przez Kościół Parafialny, atrium kościoła i Rektoral, żyje w duchu swoich początków.

Dom ma dwa piętra i niski pokład. Na parterze znajduje się recepcja, na pierwszym piętrze znajdują się dwie salony z jadalnią, jedna z kominkiem opalanym drewnem, kuchnia i trzy pokoje, a na parterze cztery przestronne pokoje, wszystkie wyposażone w wygodne łazienki.