Apartament w Galicja, Hiszpania
Powody, dla których warto dokonać rezerwacji
O tym ten wynajem wakacyjny
House Requias Apartment Nº 3
Roślinność parku obejmuje zarówno gatunki atlantyckie, jak i śródziemnomorskie. Mnóstwo dębowych melojaresów, którym towarzyszą brzozy poniżej 1000 metrów, a na wyższych wysokościach - sosna i cis. Pojawiają się również kasztany, ostrokrzew, dąb korkowy, arbut, aw warstwie krzewu wrzos i piornos. Istnieją również enklawy z uzupełnianiem zapasów, głównie Pinuspinaster. Lasy nadrzeczne wokół cieków wodnych składają się głównie z jesionu, olszy, topoli, wierzb i orzechów laskowych. Wśród istniejącej fauny można wymienić drapieżniki z otwartego pola, takie jak pustułka zwyczajna i myszołów lub popiół orła. Orły, culebrery i aportery również latają nad tym obszarem. Wśród ssaków wymienić obecność zmniejszonej kolonii wilków, a także innych gatunków, takich jak królik, sarna, lis, wydra lub dzik.
Środowisko składa się z małych wiosek, w których nadal zachowane są zwyczaje rodowe. Rzymskie legiony przeszły tutaj, aby podbić plemię callaici, czyli Galatów. W tamtym czasie nie było granicy i nadal będzie to wymagało czasu. Ta sama rzeka z dwoma wariantami. Limia dla Galicyjczyków, którzy widzą go urodzonego w źródłach Anteli i Limy, dla Portugalczyków, którzy widzą, jak umiera w Viana do Castelo. Cały obszar jest zdominowany przez cieki rzeczne. Liczne dopływy towarzyszą Limii, w której znajdują się trzy duże zbiorniki: Salas (Requiás) As Conchas i Lindoso. Ten ostatni z tamą na terytorium Portugalii i wodami galicyjskimi. Jest to jednak linia sucha, ponieważ to nie rzeki, ale góry, gdy zbliżamy się, wyznaczają horyzont swoim profilem piły. Nie można ich pomylić z ich charakterystycznymi szczytami jak zamki. Na wysokości chronią najniższe cyrki lodowcowe Półwyspu Iberyjskiego. Z północy na południe Serra do Laboreiro i Queguas; góry O Quinxo; szczyt Santa Eufemia, już sąsiada Serra do Xurés, który stoi w najwyższym punkcie wszystkich tych pasm górskich na szczycie A Nevosa (1539 m); dalej na zachód Serra do Pisco w (Requisa) i dalej Serra da Pena i ziemie Couto Mieszane, które kiedyś nie należały ani do Hiszpanii, ani do Portugalii.
Chropowate skały uczestniczyły w polowaniu na ostatniego niedźwiedzia z tych szerokości geograficznych, a dziś są świadkami powrotu kozy Xurés poprzez plan ponownego wprowadzenia dzikiej kozy. Aby zachować całą różnorodność, uruchomiono jedno z pierwszych doświadczeń społeczności w zakresie współpracy transgranicznej. Według rangi park narodowy Peneda-Gerês (Portugalia) wraz z parkiem przyrody Baixa Limia-Serra do Xurés stanowią jeden naturalny klejnot tej starej i nowej Gallaecii. Część portugalska chroni bardzo zielone obszary z dużymi drzewami, które niegdyś służyły do nawigacji jako podkłady, ramy i słynne maszty na siedmiu morzach. FLORA: Duże krzewy z pewnymi endemizmami, takimi jak Iris boissieri. Robledales i śródziemnomorskie elementy dębu korkowego (Quercus suber) i madroño (Arbutus unedo). Na najwyższych obszarach towarzyszą mu sosna dzika (Pinus sylvestris) i cis (Taxus baccata).
FAUNA: Stada wilka (Canis lupus) i duża zdobycz: Sarna (Capreolus capreolus) i koza górska w programie reintrodukcji. Na wysokich równinach iw pół-wolności koń o imieniu Galicyjski Kucyk lub Garrano (Equus cavallus). Sporadycznie orzeł przedni (Aquila chrysaetos TRASY: Park Przyrody Baixa Limia-Serra do Xurés jest jednym z obszarów chronionych o największej osobowości historycznej, etnograficznej i środowiskowej w społeczności autonomicznej. Istnieją szlaki turystyczne, które w niektórych przypadkach naśladują odcinki Via XVIII lub Vía Nova, które łączyły augustiańskie miasta Braga i Astorga. Kamienie milowe na drodze można jeszcze dotknąć w rejonie Miliarios, dziewięć kilometrów od Lobios podczas wspinaczki prowadzącej do Portela do Home. Od północy znajduje się jedno z wejść do portugalskiego parku narodowego Peneda-Gerês. Aby się tam dostać, biegnie w kierunku rzeki Caldo. Korzyści termiczne, do których odnosi się jego nazwa, są nadal dostępne. Nieco dalej znajduje się dzielny strumień A Date, który wpada do wodospadu. Pełna deszczu jest najwyższa i najbardziej imponująca w Galicji. Obszar dróg i przystanków znajduje się w miejscu rzymskiego obozu Aquis Querquennis w Bande, nad brzegiem zbiornika As Conchas. Witryna jest klimatyzowana jako muzeum romanizacji. W tej samej gminie możesz odwiedzić pierwszy kościół w Galicji z zakładem Visigoth, albo lepiej powiedzieć Sueva w Santa Comba. Wokół zbiornika Salas, w gminie Muíños, znajdują się również szlaki turystyczne, które są uzupełnione szlakiem archeologicznym.
Lokalna droga ze stolicy miasta w Mugueimes poprowadzi nas do krawędzi jej wód, z doskonałymi możliwościami uprawiania sportów wodnych, oraz do megalitycznych pozostałości Casiña da Moura i Casola do Foxo. Rodzimym bydłem doskonale przystosowanym do trudności sierry jest krowa Cauca, miniaturowa z długimi rogami. Groziło im wyginięcie. Dobrym miejscem do ich obserwowania jest ratusz Entrimo. W szczególności dostęp ze stolicy miasta A Terrachá do Olelas, jednej z najbardziej oryginalnych miejscowości w prowincji Ourense ...
Różnorodność klimatyczna narzuca w parku przyrody Baixa Limia-Serra do Xurés dwa klimaty, a w konsekwencji dwie różne roślinności. Jedną z największych atrakcji tego parku jest jego różnorodność krajobrazowa. Jeśli chodzi o roślinność, przestrzeń ta znajduje się między dwoma głównymi regionami flory europejskiej: euro-syberyjską, prowincją atlantycką i Morzem Śródziemnym, prowincją carpetano-leonese. W związku z tym roślinność występuje na przemian w lasach liściastych, charakterystycznych dla wilgotnych stref klimatycznych, w lasach zimozielonych. Znajdujemy zatem dąb melojo, brzozy (poniżej 1000 metrów), kasztan, ostrokrzew lub wrzos. Wśród fauny należy wymienić pustułkę, myszołowa, żmiję i niektóre wilki. Ponadto istnieją króliki, sarna i dzik. Mieszkańcy tego obszaru wykorzystują ziemię poprzez pastwiska i rośliny pastewne, na przemian z ugórami żyta.
Dla miłośników walorów przyrodniczych i kulturowych Roślinność: Strefa przejściowa między dwoma dużymi europejskimi regionami kwiatowymi: Eurosiberian (prowincja Atlantyku) i Morzem Śródziemnym (prowincja Carpetano-Leon). Z tego powodu roślinność zmienia się na przemian w lasy liściaste, charakterystyczne dla wilgotnych warunków klimatycznych, w lasy zimozielone, bardziej przystosowane do braku wody w niektórych okresach roku. Najbardziej rozpowszechnioną formacją roślinną jest las liściasty z dębem (Quercus Pyrenaica) i brzozą (Betula celtiberian), z udziałem madroño i ostrokrzewu na najwyższych wysokościach. Istnieje kilka endemizmów roślin, w tym Prunus Iusitanica, gatunek kolonizujący wąwozy i inne obszary o wysokiej wilgotności.
Fauna: Ssaki: Trwa program odzyskiwania koni (Equus cavallus) o nazwie Gari Pony Galego, który żyje w warunkach pół-wolności w wyższych partiach (Leboreiro, O Quinxo, Santa Eufemia, Xurés ou Pisco). Fauna jest bardzo zróżnicowana. Wśród płazów i gadów można wymienić salamandrę rabilarga, jaszczurkę iberyjską i węża viperine. Dwa zbiorniki znajdujące się w parku są siedliskiem ważnych populacji ptaków. Małe nurkowania, krzyżówki, perkozy i orły to tylko niektóre z nich. Występuje także orzeł, alcotán, azor, jastrząb, orzeł culebrera, pustułka zwyczajna, kukułka, dziób picapinos i jerzyk. Oprócz gatunków łowieckich, takich jak dzik, sarna, kuropatwa, zając lub królik, ssaki są reprezentowane przez wilka. ryjówka, nugat wydrowy, gineta, żbik i łasica. W ciekach wodnych pojawia się pstrąg.
Udogodnienia
Mapa Galicja, Hiszpania
